# Bez kategorii

Postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku – cz. 2

spadki

Poszukiwanie spadkobierców

W sytuacji gdy krąg spadkobierców jest bardzo szeroki i nieznany, a sąd ma w tym zakresie uzasadnione wątpliwości, postanowienie w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku może zapaść dopiero po wezwaniu spadkobierców przez ogłoszenie.

Zgodnie z treścią art. 673 k.p.c. ogłoszenie powinno zawierać:

1)   imię, nazwisko, zawód oraz ostatnie miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy;

2)   datę śmierci spadkodawcy;

3)   wskazanie majątku pozostałego po spadkodawcy;

4)   wezwanie, aby spadkobiercy w ciągu trzech miesięcy od dnia wskazanego w ogłoszeniu zgłosili i udowodnili nabycie spadku, gdyż w przeciwnym razie mogą być pominięci w postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku.

 

Takie ogłoszenie umieszcza się w piśmie poczytnym na całym obszarze Państwa i podaje publicznie do wiadomości w ostatnim miejscu zwykłego pobytu spadkodawcy, w przyjęty w tym miejscu, aby informacja mogła dotrzeć do potencjalnie zainteresowanych w sprawie. Tylko w wypadku gdy wartość spadku jest nieznaczna sąd może zrezygnować z umieszczenia ogłoszenia w piśmie.

Dopiero po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia sąd wyznaczy rozprawę, w celu rozpoznania zgłoszonych żądań, na którą wezwie także osoby, które zgłosiły żądanie i podały miejsce zamieszkania.

Jeżeli w przeciągu trzech miesięcy od dnia ogłoszenia o wezwaniu spadkobierców nie zgłosił się skutecznie żaden spadkobierca, tj. nikt nie zgłosił nabycia spadku albo zgłaszający się nie udowodnił go na rozprawie, sąd wyda postanowienie stwierdzające nabycie spadku przez spadkobierców, których prawa zostały ustalone.

Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku – skutki

Sąd stwierdzi nabycie spadku przez spadkobierców, choćby były nimi inne osoby niż te, które wskazali uczestnicy. W postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku sąd wymienia spadkodawcę oraz wszystkich spadkobierców, którym spadek przypadł, jak również wysokość ich udziałów. Postanowienie o nabyciu spadku ma charakter deklaratoryjny, tzn. nie tworzy ono nowego stanu prawnego, potwierdza jedynie stan, jaki powstał przed wydaniem tego orzeczenia.